3617772542_0d7d4dc1a5_zProwadzący: Ks. dr Janusz Giec / Liczba uczestników 42
Osoby uczestniczące w warsztacie pochodziły z różnych krajów m.in. z Ameryki, Włoch, Francji, Anglii i Ukrainy. Wśród biorących udział, mogliśmy cieszyć się obecnością duchownych z różnych Kościołów: prawosławnego, rzymsko-katolickiego, mariawickiego, chrześcijan baptystów. Ponadto w spotkaniu brała udział Maria Hildingson, Sekretarz Generalny FAFCE – Europejskiej Federacji Stowarzyszeń Rodzin Katolickich, świeccy przynależący do różnych ruchów katolickich, takich jak Neokatechumenat, Kościół Domowy (Oaza) Akcji Katolickiej, a także świeccy żywo uczestniczący w życiu parafii: katecheci, szafarze nadzwyczajni i przedstawiciel Szkoły Nowej Ewangelizacji oo. Salezjanów. Ponadto w spotkaniu udział wzięli uczniowie jednego gnieźnieńskichz techników, wraz z ich opiekunem ks. Krystianem Krysiakiem, którzy przedstawili wyniki ankiety przeprowadzonej w szkole na temat parafii, jej postrzegania i miejsca w życiu ucznia szkoły średniej.

Po przedstawieniu się każdego z uczestników warsztatu, prowadzący ks. Janusz Giec zaprosił uczestników do dyskusji. Na spotkaniu zadano wiele pytań dotyczących parafii, jej funkcjonowania, zagrożeń i perspektyw rozwoju.
Pierwsze pytanie: Z czym się kojarzy parafia, jakie są pierwsze skojarzenia wiernym związane z tym słowem. Podawano m.in. odpowiedzi: z kasą, nudą, brakiem poczucia wspólnoty, źródło zarobków dla księży, brak wolności, urząd kościelny. Wyniki ankiety przeprowadzonej przez uczniów pośród uczniów klas trzech potwierdziły ogólny stan podany przez uczestników. Najbardziej niepokojący fakt podany przez ankietowanych dotyczył ich związku z parafią, który określali jako znikomy (90%)!
Na pytania z czym parafia winna się kojarzyć, czym powinna być, czym się zajmować, uczestniczący w warsztacie odpowiadali:

  • parafia jako wspólnota wspólnot;
  • „zobaczcie jak się miłują” parafianie winni być świadkami Bożej miłości;
  • caritas;
  • radość dzielenia się;
  • dom;
  • uwielbieniem Boga;
  • otwartość;
  • wzajemna troska.

Uczestnicy w dużej mierze zaznaczali, że parafia winna być transparentna finansowo, a kapłani posługujący życzliwi, bardziej zaangażowani, w ogóle powinni być bliżsi swoim parafianom.
Na końcu uczestnicy warsztatów podzielili się na grupy, aby stworzyć program odnowy dla parafii (przykład z życia wzięty). Ten etap warsztatu przyniósł owoce w postaci wspólnych refleksji na temat różnych inicjatyw duszpasterskich. Praca w grupach była ciekawa z uwagi na uczestników, którzy reprezentowali różne punkty widzenia związane ze specyfiką sowich Kościołów.
Można śmiało wysunąć wniosek, że aby „obudzić” parafię, potrzebna jest współpraca kapłanów z wiernymi świeckimi, przy czym chodzi o osobisty wkład w świętość życia i troskę o drugiego człowieka.

Kl. Bartosz Golnik – kleryk z Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie