Header Image

Warsztaty chrześcijańskiej nadziei

„Warsztaty chrześcijańskiej nadziei” to podczas Zjazdu Gnieźnieńskiego chwila oddolnego tworzenia i integracji uczestników Zjazdu. Dwie godziny w piątek i dwie w sobotę to łącznie 22 tematy; to każdego dnia 11 równolegle pracujących grup, starających się interaktywnie odpowiadać na warsztatowe pytania.

Po godzinach wchłaniania informacji i propozycji usłyszanych na salach plenarnych będzie to czas wspólnego poszukiwania odpowiedzi na pytanie „co z tym zrobić”? Co mogę ja, co możemy my? Jak każdy z nas myśli na dany temat? Jak możemy różnorodne myślenie połączyć w dialogu i wspólnym działaniu?

Każdy z warsztatów prowadzą fachowcy w danej dziedzinie, którzy będą wprowadzać w temat, organizować interaktywną pracę, podsumowywać. Tworzyć warsztat będą wszyscy, a rolą prowadzącego będzie umożliwienie skorzystania z mądrości i życiowego doświadczenia każdego z uczestników warsztatu.

Rezultaty warsztatowej pracy będą natychmiast prezentowane na tablicach podczas Zjazdu, a zaraz po nim na stronie internetowej Zjazdu.

Część I.

PIĄTEK, 21 września 2018 r., godz. 17.00–18.45

 

I. Jak być polskim patriotą i zarazem solidarnym Europejczykiem?

Miłość obywateli do własnej ojczyzny to wspaniała cecha, niezbędna dla jej rozwoju. Co się jednak dzieje, gdy się wynaturza, gdy wyraża się w niechęci, pretensjach, może nawet w nienawiści wobec innych ojczyzn? Historia aż nazbyt dosadnie pokazała, jakie są konsekwencje szowinistycznych wynaturzeń patriotyzmu. Reakcją na wynaturzenia bywa odrzucenie samej wartości – wtedy miłość ojczyzny nazywana bywa egoizmem. Czy jest jakieś miejsce pomiędzy nacjonalizmem zatrącającym o szowinizm a obojętnością na los własnego narodu? Jak budować polską, a zarazem europejską solidarność?

Pytania do warsztatu:

1) Jaki jest sens słów: patriotyzm, nacjonalizm, solidarność? Jakie zobowiązania niosą te słowa?

2) Jak godzić obywatelskie i patriotyczne obowiązki wobec Polski i Europy? Jakie mogą być konsekwencje niepogodzenia ich?

3) Jak na co dzień budować polskość, która nie jest przeciw nikomu? Jak być równocześnie dobrym Polakiem i dobrym Europejczykiem?

Trener: Przemysław Fenrych (Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej, Szczecin)

Ekspert, trener i tutor w Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej. Autor i realizator kilkudziesięciu projektów wspomagających rozwój demokracji lokalnej i społeczeństwa obywatelskiego w Polsce, na Białorusi, na Ukrainie i w Tunezji. W latach 1980-1981 działacz „Solidarności” (członek prezydium Zarządu Regionu Pomorza Zachodniego, 11 miesięcy internowany), w latach 1998-2002 szczeciński radny, przewodniczący Komisji Edukacji. W latach 1980-1994 wiceprezes i prezes Szczecińskiego Klubu Katolików.

 

II. Radość przeżywania niepodległości – razem z sąsiadami

Stulecie odzyskania niepodległości świętujemy nie tylko my, Polacy, lecz także inne kraje Europy Środkowej i Wschodniej. Jak wspólnie (a nie przeciwko sobie) przeżywać niepodległość wywalczoną przed laty – czasem w konflikcie z sąsiadami lub kosztem sąsiadów?

Pytania do warsztatu:

1) Jak uczyć o niepodległości, by nie promować zniewolenia?

2) Jak rozmawiać o bohaterach jednej strony?

3) Jakie były najważniejsze osiągnięcia i straty związane z walką o niepodległość?

Trener: Krzysztof Stanowski (Centrum Współpracy Międzynarodowej w Urzędzie Miasta Lublin)

Dyrektor Centrum Współpracy Międzynarodowej Miasta Lublin. Współtwórca i lider organizacji pozarządowych. Pierwszy Naczelnik Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Wieloletni Prezes Fundacji Solidarności Międzynarodowej oraz Fundacji Edukacja dla Demokracji. Doświadczony trener. Inicjator i koordynator programów w Europie Wschodniej, Azji Centralnej, Mongolii. W latach 2007-2012 podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej, a następnie Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Współautor ustawy o współpracy rozwojowej.



 

III. Wolność między szacunkiem dla człowieka i prawem pełnego wyrażania siebie

Artyści i działacze społeczni wykorzystują estetykę szoku na różne sposoby. Ich strategie zmuszają do myślenia, atakują nasze emocje i wyrywają nas z bezpiecznej przestrzeni codzienności. Czy jednak nie uderzają one zbyt mocno w naszą wolność? W ramach zajęć postaramy się dociec, gdzie przebiega granica tej wolności, a także, w jaki sposób — i czy w ogóle — można jej bronić. Punktem wyjścia do warsztatów będą fragmenty „Listu do artystów” Jana Pawła II.

Pytania do warsztatu:

1) Co stoi za doborem środków wyrazu w dziele sztuki?

2) W jakim stopniu artysta bierze odpowiedzialność za swoje dzieło i za jego odbiór?

3) Jak zarysować granice wolności w sztuce?

4) Czy szokowanie to strategia przemocy, czy sposób na wyrwanie nas z utartych schematów myślenia?

Trener: Maciej Omylak (Centrum Myśli Jana Pawła II)

Producent wydarzeń kulturalnych oraz asystent dyrektora Festiwalu Nowe Epifanie realizowanego przez Centrum Myśli Jana Pawła II. Ukończył kulturoznawstwo na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach (teatrologia oraz organizacja i promocja widowisk). Uczestniczył także w Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych SWPS w Warszawie.

 

IV. Jak rozmawiać o polityce przy rodzinnym stole i się nie pokłócić?

Postawy obywatelskie tworzą się najpierw w rodzinie. Ale jak, jeśli w obawie przed kłótnią unikamy tematu?

Pytania do warsztatu:

1) Czy z dyskusji o polityce może w ogóle wyjść coś dobrego?

2) Kto i co stoi za tym, że kłócimy się o politykę?

3) Co tracimy, gdy przestajemy politykować przy rodzinnym stole?

4) Uwaga: jak rozmawiać o polityce, aby budować jedność rodziny?

Trener: Piotr Czekierda (Collegium Wratislaviense)

Piotr Czekierda jest współzałożycielem Collegium Wratislaviense w którym sprawuje funkcję Przewodniczącego Rady Nadzorczej, współpracuje także ze startupami technologicznymi. Studiował politologię i filozofię na Uniwersytecie Wrocławskim, biznes na IESE Business School w Barcelonie (IFP) oraz kreatywne pisanie w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. Jest także absolwentem Leadership Academy for Poland (Class 2016). Jest także współzałożycielem i prezesem Fundacji Rodzina i Przedsiębiorczość.  Wspólnie z żoną i czwórką dzieci mieszka we Wrocławiu. Więcej: www.czekierda.com.



 

V. Pomagać – nie zniewalając i nie ulegając manipulacji

Caritas bez wyniosłości i paternalizmu. Miłosierdzie wobec brata w potrzebie, czy „miłosierdzie” ze strachu przed obcym? Jak unikać pułapki? Z drugiej strony: wspomagany potrafi omotać, zmanipulować, zniewolić pomagającego – jak tego unikać?

Pytania do warsztatu:

1) Ja „pomagacz”, czyli kto?

2) Pomagamy czy wspieramy? Cechy „pomagacza”

3) Manipulacja – co to jest?

4) Jaki jest sens pomagania?

5) Czy warto angażować siebie do pomagania innym?

Trener: Agnieszka Anna Horoszczak (Urząd Miasta Gniezno)

Ma 20-letni staż zawodowy, m.in. w jednostkach sektora pomocy społecznej na stanowiskach kadry zarządzającej. Absolwentka Kolegium Pracowników Służb Społecznych w Poznaniu, Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie – Kolegium Andragogiki Specjalnej oraz Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu na kierunku Praca socjalna i Resocjalizacja. Ukończyła studia podyplomowe w zakresie organizacji i zarządzania jednostkami pomocy społecznej UAM w Poznaniu, kolejno: audytu i kontroli zarządczej Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu oraz zamówień publicznych UAM. Absolwentka Studium Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie i Specjalistycznego Studium Przemocy w Rodzinie. Członek gnieźnieńskiego Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie. Przewodnicząca Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Gnieźnie. Trener programu korekcyjno-edukacyjnego dla sprawców przemocy w rodzinie.



 

VI. „Co się stało z naszą klasą?” Co dzisiaj znaczy solidarność?

W latach 80. XX wieku polska solidarność doprowadziła do złamania systemu komunistycznego. Dzisiaj mówimy o Polsce plemion, które nie mają szans nawet na kompromis, nie mówiąc o porozumieniu. Co się stało? Jak odwrócić złe trendy? Solidarny dzisiaj – to znaczy jaki? Czy w dzisiejszym ciasnym świecie jest miejsce na bycie solidarnym?

Pytania do warsztatu:

1) Jaka jest relacja pomiędzy solidarnością sumień a cnotami obywatelskimi?

2) Jak wprowadzić ideę w czyn? Sześć kroków budowania solidarności

3) Na czym polega integralna odpowiedzialność człowieka zintegrowanego?

Trener: dr Maria Szymborska (Centrum Myśli Jana Pawła II)

Socjolog, współautor publikacji Solidarność krok po kroku wydanej przez Centrum Myśli Jana Pawła II (2015). Zawodowo zajmuje się wdrażaniem koncepcji zarządzania portfelem programów i projektów w administracji publicznej, obecnie w Rządowym Biurze Monitorowania Projektów. Przez prawie 6 lat współtworzyła zespół Centrum Wyzwań Społecznych UW, gdzie realizowała liczne badania i projekty społeczne. Współpracuje m.in. z Instytutem Europejskiej Sieci Pamięć i Solidarność, gdzie koordynowała projekt badawczy dot. postaw młodzieży wobec totalitaryzmu.



VII. Europa jako wspólnota wartości – co to znaczy w XXI wieku być Europejczykiem?

Sposób myślenia, słuchania siebie nawzajem, budowania kompromisu i konsensusu, który doprowadził do powstania Unii Europejskiej – zdaje się przeżywać kryzys. Pamięć złych doświadczeń historycznych zanika, „walka o swoje” zaczyna dominować nad wolą porozumienia. Co mogą zrobić zwyczajni obywatele, by odwrócić złe tendencje?

Pytania do warsztatu:
  • Czy Europejczyków łączy dzisiaj wspólnota wartości? Jakie to są wartości?
  • Jak określamy swoją tożsamość jako Europejczycy? Czy tożsamość europejska w ogóle istnieje?
  • Europa jako dobro wspólne – czy o nie wszyscy dbamy? Czy czujemy się za nie odpowiedzialni?
  • Jedność w różnorodności – czy potrafimy się „pięknie różnić”? Czy różnorodność jest dla nas wartością? Czy jest cechą europejską?
  • Czy wartości chrześcijańskie są nadal wartościami europejskimi, wartościami Europejczyków?
  • Europa a Unia Europejska – czy te pojęcia są tożsame? Tak często je mylimy…


Trener: Katarzyna Zakroczymska (Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej, Klub Inteligencji Katolickiej w Warszawie)

Wychowawca dzieci i młodzieży w warszawskim Klubie Inteligencji Katolickiej. Od wielu lat współprowadząca Sekcję Rodzin KIK. Socjolog. Zawodowo związana z edukacją obywatelską i europejską, współpracą rozwojową, ostatnio z samorządnością lokalną.  



VIII. Auschwitz jako ostrzeżenie

O Auschwitz i Holokauście nie da się mówić bez uwzględniania wymiaru religijnego. Rozumiemy (?) odpowiedzialność polityków dla dialogu po Auschwitz. Ale jaka jest rola Kościoła? Jaką perspektywę daje nam nasza chrześcijańska wiara, nasza etyka?

Pytania do warsztatu:
  • Jak wygląda polska chrześcijańska pamięć o Auschwitz?
  • Jak żydowska tragedia ma być częścią polskiej chrześcijańskiej perspektywy na Auschwitz?
  • Jakie jest największe wyzwanie dialogu religijnego po Auschwitz?
Trenerzy: Ks. dr Manfred Deselaers (Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu) i dr Joanna Barcik (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie)

Ks. dr Manfred Deselaers – niemiecki ksiądz katolicki, wiceprezes Krakowskiej Fundacji Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu, członek Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej II i III kadencji.

Dr Joanna Barcik – adiunkt Katedry Filozofii Religii Papieskiego Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie, wnuczka byłego więźnia Tadeusza Szymańskiego (współzałożyciel Muzeum Auschwitz).



 

IX. Naród, rodzina, wspólnoty lokalne jako przestrzeń kształtowania dobra wspólnego i postaw obywatelskich

Tworzenie wspólnoty kulturowej przywiązanej do własnej tożsamości, gotowej solidarnie wspierać tożsamości innych narodów, nastawionej na tworzenie dobra wspólnego w sposób nieegoistyczny.

Pytania do warsztatu:
  • Nasze tożsamości określają dobro wspólne. Kim jestem w pierwszej kolejności? Jak definiuję dobro wspólne?
  • Kiedy jestem dobrym obywatelem, który dba o dobro wspólne?
  • Odpowiedzialność za naród, wspólnotę, rodzinę – czy te odpowiedzialności nie wykluczają się wzajemnie?
Trener: Aleksandra Kujawska  

Posiada niemal 20-letnie doświadczenie pracy w sektorze pozarządowym, koordynacji projektów i programów. Jest trenerką szkoleń stacjonarnych aktywnymi metodami nauczania w Polsce i poza jej granicami (Rosja, Mołdawia, Tadżykistan, Gruzja, Azerbejdżan, Ukraina). Ukończyła Podyplomowe Studia Ewaluacji Projektów i Programów Unijnych Kolegium Gospodarki Światowej w Szkole Głównej Handlowej, współtworzyła scenariusze szkoleń dot. ewaluacji dla samorządowców z Ukrainy.



 

X. Rozwój zrównoważony na płaszczyźnie osobistej, wspólnotowej i globalnej

Wiemy, że dzisiaj żyjemy na koszt przyszłych pokoleń. Jak przekonać siebie i otoczenie do konieczności samoograniczania? Czy i jak przekonywać do samoograniczania ludzi, którzy jeszcze niedawno żyli w biedzie i tych, którzy luksus uważają za przynależną normalność?

Pytania do warsztatu:

1) Jak mądrze łączyć dorobek ekologii „laickiej” i chrześcijańskiej?

2) Jaki model bądź modele rozwoju osobistego może (powinien?) przyjąć chrześcijanin?

3) Czy i w jakim zakresie chrześcijanie oraz „konserwatyści” mogą i powinni korzystać z dorobku organizacji i instytucji z zewnątrz?

4) W jakim zakresie myślenie ekologiczne jest myśleniem ewangelicznym?

5) Jak kształtować mądre postawy „proekologiczne”?

Trener: dr Marcin Przybysz (prawnik, adwokat w Berlinie)

Doktor nauk prawnych Uniwersytetu Jagiellońskiego, adwokat, wykładowca akademicki, działacz społeczny. Absolwent prawa Uniwersytetu Szczecińskiego (2002), Szkoły Praw Człowieka Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka (2003), Wyższej Szkoły Europejskiej im. Ks. Józefa Tischnera w Krakowie (2004) oraz interdyscyplinarnych studiów z zakresu prawa międzynarodowego i biznesu (LL.M.) na Uniwersytecie w Rostoku (2006), stażysta (visiting fellow) na uniwersytetach w Greifswaldzie i Poczdamie. Autor publikacji z zakresu prawa konstytucyjnego, międzynarodowego i europejskiego. Mąż i ojciec czwórki dzieci. Pochodzi ze Szczecina, mieszka w Berlinie.



 

XI. Młodzi – Polityka – Braterstwo… Co tu się da połączyć?

W czasach, w których wydaje się, że w kwestiach światopoglądowych więcej nas dzieli niż łączy, łatwo ulec zniechęceniu i bierności. Jednak w wielu miejscach działają osoby i organizacje, które chcą zmieniać otaczającą nas rzeczywistość. Wraz z członkami Międzynarodowej Fraterni Politycznej Chemin Neuf, która jednoczy osoby z różnych krajów w wieku 18-35 lat, oraz z uczestnikami warsztatu będziemy dzielić się naszymi doświadczeniami, wizjami, pragnieniami.

Pytania do warsztatu:

1) Czym jest dla nas polityka?

2) Jaką wizję polityki chcemy realizować?

3) Czym jest braterstwo i czy istnieje na nie przestrzeń w polityce?

4) Jak i dlaczego młodzi ludzie mogą angażować się społecznie i politycznie?

5) Jak budować jedność w różnorodności poglądów i sposobów działania pośród osób angażujących się w sprawy społeczne i polityczne?

Trenerki: Agata Jaworska i Marcela Ostaszewska (Fraternia Polityczna Chemin Neuf)

Agata Jaworska – prawniczka, członek Wspólnoty Chemin Neuf.

Marcela Ostaszewska – edukatorka, mentor w oparciu o Porozumienie bez Przemocy oraz trenerka rozwoju dzieci, młodzieży i dorosłych wg Metody Biegun.



 

Część II.

SOBOTA, 22 września 2018 r., godz. 17.00–18.45

 

XII. Wychowanie do wolności – szkoła, dom, Kościół, media, przestrzeń publiczna

Czy jest szansa na uzyskanie spójności między rozmaitymi podmiotami uczącymi wolności i „zabudowującymi” przestrzeń wolności?

Pytania do warsztatu:

1) Stawiać wymagania i kontrolować czy kształtować przestrzeń wolności?

2) Wychowywać w wolności i do wolności czy kształtować i formować?

3) Wolny, wyzwolony czy niezależny? Krytyczne spojrzenie na środowiska wychowawcze: rodzinę, Kościół i media.

4) Wolność „od” czy wolność „dla” – w rodzinie, Kościele i w mediach?

5) Rodzina, szkoła, media – przestrzenie wolności czy środowiska jej zagrożenia?

Trener: dr Teresa Kowalczyk (Wydział Katechetyczny, Gniezno)

Dr teologii, mgr socjologii, wykładowca, przewodnicząca Wydziału Katechetycznego Kurii Metropolitalnej w Gnieźnie, członek Stowarzyszenia Teologów Pastoralnych Europy Środkowo-Wschodniej.



 

XIII. Pojednanie, solidarność, partnerstwo – tworzenie codziennych relacji Polaków i Ukraińców

Kontekstem warsztatu jest obecność w Polsce setek tysięcy Ukraińców, którzy u nas się uczą, pracują, budują polski potencjał. Co to oznacza na co dzień? Jak budować zwyczajną, codzienną solidarność, jak przeciwdziałać pokusie dzielenia?

Pytania do warsztatu:

1) W czym jesteśmy podobni, a co nas różni?  Na jakie faux pas mogą nas narazić różnice kulturowe, których nie dostrzegamy?

2) Jak zaczynać rozmowę (np. o czym nie mówić przy pierwszym spotkaniu)?

3) Jak budować codzienne partnerstwo – czyli współpracować? A jeśli trzeba pomagać i wspierać, jako to czynić, nie okazując (i nie odczuwając) wyższości?

Trenerzy: dr hab. Joanna Konieczna-Sałamatin (Instytut Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego) i dr Rusłan Sałamatin (Warszawski Uniwersytet Medyczny)

Joanna: Socjolożka i badaczka społeczna z pasją. Dr hab. nauk społecznych. Prowadziła szkolenia i warsztaty dla ukraińskich działaczy organizacji pozarządowych, m.in. na temat ewaluacji polityk publicznych i wykorzystania badań społecznych w pracy samorządów. Badała opinie i poglądy Ukraińców pracujących w Warszawie. Redaktorka i współautorka raportu „Imigranci o wysokich kwalifikacjach na polskim rynku pracy” (2015) i wielu artykułów na temat społeczeństwa ukraińskiego i relacji polsko-ukraińskich.

Rusłan: dr nauk biologicznych z zacięciem filologicznym i społecznym. Ukrainiec. Przyjechał do Polski w 2003 r. po doktoracie, na zaproszenie Instytutu Parazytologii PAN. Prowadzi badania naukowe nad pasożytami ludzi i zwierząt. Wykłada parazytologię na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, prowadzi też okazjonalnie zajęcia na innych uczelniach, opiekuje się studenckimi kołami naukowymi. Bardzo lubiany przez studentów dzięki niezwykłemu podejściu dydaktycznemu i humorowi. Mówi z akcentem we wszystkich językach



XIV. Jak rozmawiać w szkole o historii, by łączyła, a nie dzieliła?

Historia jako przedmiot wykładany w szkole traci od lat swoje wychowawcze działanie – mimo że historia obecna jest także w przestrzeni szkoły przy różnego rodzaju rocznicach i świętach (inne przedmioty nie mają tak dobrze). Ograniczenia płyną z konieczności realizacji podstawy programowej. Wtłoczenie wiedzy faktograficznej powoduje, że uczniom często nic się nie łączy w ciąg przyczynowo-skutkowy, a cały przedmiot jest po prostu nudny. Samo nauczanie historii łączy się z koniecznością uproszczeń w przekazywanych informacjach. Uproszczenia natomiast zbyt często prowadzą do błędów. Podobnie wygląda traktowanie faktów i ich interpretacji wyrywkowo lub jako jedynej prawdy obiektywnej. Tak ma wyglądać współczesna „nauczycielka życia”?

Pytania do warsztatu:

1) Co nas dzieli w rozmowie o historii – fakty czy ich interpretacja?

2) Jak rozmawiać w szkole o historii, by nie była ona nudna?  Jak wyjść poza historię polityczną i dostrzec w historii człowieka i jego los?

3) Co zrobić, by konieczne uproszczenia nie prowadziły do błędów faktograficznych, a interpretacja faktów nie zdominowała procesu poznawczego?

4) Co zrobić, by nauczanie historii było rozmową o niej, nauką krytycznego myślenia, a także lekcją pokory, że przecież do końca życia nie będziemy wiedzieć „jak to naprawdę było”?

Trener: dr Zofia Fenrych (Instytut Pamięci Narodowej, Szczecin)

Dr historii i pracownik Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej IPN w Szczecinie. Od kilku lat zajmuje się edukacją dzieci i młodzieży w zakresie historii najnowszej Polski, a także wspomaganiem nauczycieli w tym zadaniu. Fascynuje się historią społeczną jako spoiwem łączącym i wyjaśniającym zjawiska polityczne, militarne, społeczne. W pracy naukowej i edukacyjnej, poza tradycyjnym warsztatem historyka, bazuje także na tzw. źródłach mówionych.



 

XV. Media nienawiści? Wolność i nienawiść w mediach społecznościowych – co robić?

Jak walczyć z „hejtem” w społecznej dyskusji? Co w tej dziedzinie może zwykły użytkownik internetowej sieci? Jakie inicjatywy oddolne mają sens i szansę skuteczności?

Pytania do warsztatu:

1) Jak powracające motywy mowy nienawiści służą dziś mobilizacji społecznej i politycznej?

2) Jak dzielenie narodu na „swoich” i „obcych” buduje normy funkcjonowania społecznego?

3) Na ile gotowi jesteśmy do weryfikacji dawnych tez wobec grup mniejszościowych?

Trenerki: Anna Szadkowska-Ciężka (Urząd Miasta Lublin) i Anna Dąbrowska (Stowarzyszenie Homo Faber)

Anna Dąbrowska – trenerka, animatorka społeczna, prezeska lubelskiego Stowarzyszenia Homo Faber. Doktorantka na Wydziale Politologii UMCS. Prowadzi szkolenia z praw człowieka, antydyskryminacji, wrażliwości kulturowej. Członkini Rady Programowej Sieci Organizacji Pozarządowych Przeciwko Handlowi Ludźmi, koordynowanej przez Fundację La Strada. Od 2009 r. koordynuje działaniem „Witamy w Lublinie”, wspierającym imigrantów i migrantki przyjeżdżające do miasta.

Anna Szadkowska-Ciężka – psycholożka, trenerka umiejętności miękkich, wrażliwości kulturowej, praw człowieka, równości szans kobiet i mężczyzn, przeciwdziałania wykluczeniu społecznego. Od 2014 roku w Urzędzie Miasta Lublin wspiera budowanie miejskiej polityki zarządzania różnorodnością kulturową, współpracując ściśle z organizacjami pozarządowymi, instytucjami na poziomie lokalnym i krajowym, a także innymi miastami w ramach Programu Miast Międzykulturowych Rady Europy. Koordynowała projekt „Komunikacja dla integracji”, którego celem było wykorzystanie metodologii antyplotkowej (antirumours) z Barcelony w lokalnym kontekście.



 

XVI. „Byłem przybyszem…” Chrześcijanin wobec uchodźców – w praktyce

Przyjmować czy bronić się ze wszystkich sił przed przyjęciem „innych”? Gdy przyjadą – pozwolić im być sobą, czy nakłaniać do integracji? Co to jest integracja? Między prawem do własnej tożsamości a potrzebą solidarności.

Pytania do warsztatu:

1) Jak zobaczyć w uchodźcy bliźniego?

2) Gdy boimy się uchodźców, czego się boimy?

3) Jacy bylibyśmy, gdybyśmy to my byli uchodźcami?

4) Przyjmując innych – jak mamy układać wzajemne relacje, żebyśmy czuli się bezpieczni?

Trener: Agnieszka Kosowicz (Polskie Forum Migracyjne)

Założycielka i szefowa fundacji Polskie Forum Migracyjne. Od ponad 18 lat wspiera integrację uchodźców i migrantów w Polsce. Autorka różnych inicjatyw związanych z integracją cudzoziemców w obszarze edukacji, informacji i rynku pracy. Autorka i współautorka wielu publikacji na temat migracji, a także doświadczona trenerka. Do zajęcia się uchodźcami skłonił ją pobyt w Kosowie tuż po zakończeniu wojny w tym kraju. Sama doświadczyła migracji i lubi być w drodze. Człowiek dialogu.



 

XVII. Obywatel – czyli kto? Granice wolności w życiu codziennym

Czego nam potrzeba, by czuć się obywatelką/obywatelem? Jakie ograniczenia wolności jesteśmy w stanie zaakceptować w imię bezpieczeństwa? Na jaką odmienność gotowi jesteśmy wyrazić zgodę, a jaka jest nie do przyjęcia? Jak budować relacje z zupełnie innym i z trudem akceptowanym?

Pytania do warsztatu:

1) Czy i jaką można nakreślić granicę pomiędzy poczuciem wolności a poczuciem przynależności?

2) Jaką rolę odgrywa odmienność w codziennych kontaktach?

3) Na czym opieramy posiadane poczucie bezpieczeństwa?

4) Na jakie ograniczenia jesteśmy gotowi przyzwolić, by czuć się bezpiecznie?

Trener: Anna Bentyn (Pedagog i trener, Gniezno)

Pedagog. Trener. Człowiek wielu zainteresowań. Matka trojga dorosłych dzieci. Babcia pięciorga wnucząt. Cechuje ją energia, radość i pogoda ducha.



 

XVIII. Wolność pracodawcy i pracownika – gdzie linia spotkania?

Wolność, lojalność i podporządkowanie. Pułapki sporu pracowników z pracodawcami.

Pytania do warsztatu:

1) Jak rozumiem wolność?

2) Czym się różni wolność gospodarcza od wolności osobistej?

3) Jak może się przejawiać wolność pracodawcy, a jak pracownika?

4) Czy da się pogodzić utożsamianie z firmą, lojalność wobec pracodawcy z wolnością pracownika?

Trenerzy: Sławomir Miązek i Adam Bijas (Towarzystwo Dzieł / CDO Polska)

Sławomir Miązek – wiceprezydent CDO Polska. Absolwent UKSW w Warszawie. Teolog, księgowy, prywatny przedsiębiorca.

Adam Bijas – radca prawny, partner w kancelarii Bijas i Partnerzy Radcowie Prawni, członek CDO Polska, uczestnik spotkań Duszpasterstwa Przedsiębiorców i Pracodawców „Talent”, związany ze Wspólnotą Charyzmatyczną „Galilea” we Wrocławiu.



 

XIX. Samorząd lokalny jako strażnik wolności i ładu społecznego

Był taki czas, że miasto czyniło wolnym. Dziś samorząd w wielu miejscach kraju podejmuje tematy, które teoretycznie powinny być przedmiotem troski parlamentu czy rządu.

Pytania do warsztatu:

1) Od biurokracji do partycypacji. W jaki sposób realizować zasadę włączania obywateli do zarządzania na poziomie lokalnym?

2) Czy samorząd może prowadzić własną politykę (przekraczając obszar zadań własnych)? A co, jeśli ta polityka zaczyna być sprzeczna z polityką rządu centralnego?

3) Czy samorząd może przecierać szlak dla dobrych programów realizowanych w skali całego kraju?

4) Czy swoboda działań lokalnych może być niebezpieczna?

5) Gdzie przebiega granica między swobodą działań samorządu, a anarchią?

Trener: Krzysztof Soska (wiceprezydent Szczecina)

Zastępca Prezydenta Miasta Szczecin ds. kultury, sportu, pomocy społecznej i zdrowia. Dziennikarz radiowy i telewizyjny, w latach 2003 – 2006 współpracował z telewizją (TVP3 Szczecin i ogólnopolska TVP1), dla których prowadził programy publicystyczne i debaty polityczne. W latach 2006–2010 był prezesem Polskiego Radia Szczecin. Master of Business Administration (MBA).



 

XX. Jak budować dziś Kościół równych sobie kobiet i mężczyzn?

Dzięki Pawłowi Apostołowi podglądamy najwcześniejszy Kościół i już wtedy widzimy napięcia między przekonaniem o fundamentalnej równości płci (Ga 3,28) a praktyką, w której kobiety pełnią we wspólnocie ważne role (Rz 16), a jednocześnie napotykają na zakazy (1Kor). A dziś? Jaki jest i jaki chcemy, aby był Kościół równych sobie kobiet i mężczyzn?

Pytania do warsztatu:
  • Jakie były role kobiet i mężczyzn w kościołach czasów św. Pawła?
  • Co robią kobiety, a co mężczyźni dziś – w mojej parafii, w Kościele w Polsce i na świecie?
  • Co kobiety i mężczyźni dają i mogą dać Kościołowi?
  • Czy Kościół Twoich marzeń jest Kościołem równych sobie kobiet i mężczyzn?


Trener: Zuzanna Radzik (teolożka, publicystka „Tygodnika Powszechnego”)

Teolożka, publicystka „Tygodnika Powszechnego”. Zajmuje się dialogiem chrześcijańsko-żydowskim oraz teologią feministyczną. Zawodowo związana z Forum Dialogu, organizacją zajmującą się dialogiem polsko-żydowskim. Autorka książek „Kościół kobiet” (2015) oraz „Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół” (2018).



 

XXI. Wolność, solidarność, pojednanie i nadzieja sąsiadów z najbliższego otoczenia

Wolność dla nadziei to nie tylko wielka polityka. Ona się rozgrywa, odnosi sukces lub przegrywa w życiu codziennym osiedla, małego miasteczka, środowiska. Jak ją codziennie budować? Jak bronić się przed zagrożeniami? Na warsztacie będą obecni organizatorzy Polsko – Niemieckiej Pielgrzymki Ekumenicznej Szlakiem Ottona III Gniezno – Magdeburg: Agata Skotnicka, sekretarz Pielgrzymki; ks. Jan Kwiatkowski – kapłan Archidiecezji Gnieźnieńskiej i koordynator Pielgrzymki ze strony polskiej; Justus Werdin – pastor Kościoła ewangelickiego oraz koordynator pielgrzymki ze strony niemieckiej.

Pytania do warsztatu:

1) Kto jest moim sąsiadem? Jakie mam z nim relacje? Co nas łączy?

2) Granice wolności – jakie ustalamy? Bliźni i moja wolność

3) Pojednanie. Polska jest miejscem wielu kultur – kiedyś tym się chwaliliśmy, czy dzisiaj chcemy o tym zapomnieć?

Trener: Aleksandra Kujawska (Prezes Towarzystwa Demokratycznego Wschód)

Posiada niemal 20-letnie doświadczenie pracy w sektorze pozarządowym, koordynacji projektów i programów. Jest trenerką szkoleń stacjonarnych aktywnymi metodami nauczania w Polsce i poza jej granicami (Rosja, Mołdawia, Tadżykistan, Gruzja, Azerbejdżan, Ukraina). Ukończyła Podyplomowe Studia Ewaluacji Projektów i Programów Unijnych Kolegium Gospodarki Światowej w Szkole Głównej Handlowej, współtworzyła scenariusze szkoleń dot. ewaluacji dla samorządowców z Ukrainy.



 

XXII. Nowe technologie – szansa czy bariera dla ewangelizacji

Nowe technologie (zwłaszcza informatyczne) to nie tylko nowe narzędzia. Okazuje się, że w wielkim stopniu wpływają na człowieka, na społeczeństwo, na relacje między ludźmi, na system wartościowania. Jak to wpływa na tworzenie relacji najważniejszych z ważnych?

Pytania do warsztatu:

1). Humanizm a algorytmy – czy istnieje i gdzie jest granica stosowania nowych technologii?

2) Dokąd zmierza świat prowadzony przez bożka zasięgu? I dlaczego to tak mocno wpływa na nasze życie.

3) Czym są wirtualne uniwersa? Czy my za tym jeszcze nadążamy?

Trener: Grzegorz Zajączkowski (Lider Cyfryzacji Komisji Europejskiej na Polskę)

Inżynier, programista, animator społeczny oraz koordynator projektów obszaru rozwoju społeczeństwa informacyjnego. Od 1998 roku zajmuje się zastosowaniami technologii informatycznych w edukacji, rozwoju społeczeństwa obywatelskiego oraz popularyzacji dziedzictwa kulturowego. Od 2008 współpracuje z instytucjami rządowymi jako doradca i koordynator projektów (Ministerstwo Edukacji Narodowej, Ministerstwo Spraw Zagranicznych i inne).  Od 2016 roku doradca Ministra Cyfryzacji gdzie zajmował się między innymi projektami widok.gov.pl (analizą danych użyteczności systemów rządowych za pomocą systemów wielkich danych) oraz Kronik@ (repozytorium zasobów kultury i nauki). Od września 2017 mianowany „Liderem Cyfryzacji” Komisji Europejskiej (Digital Champion for Poland). Od 2018 roku doradca TVP w obszarze systemów cyfrowych oraz mediów społecznościowych.